"Nil Gürbüz Ankara'dan bildiriyor! Yine koordinatlarım değişti, evet!"

"Evet çocuklaaar,

Fark ettim kiiii taşınmaydı, yürümeydi derkeeeen buralara pek uğramaz olmuşum.

Şimdi, biz artık Ankara'dayız; resmen iyice Hobbitler gibi oldum; sürekli hareket halindeyim. Artık anneannem ve büyük pamuk anneannem de bizimle kalıyorlar. Annem işe başladığı için ben evde yalnız kalamıyorum tabii, onlar da benimle ilgileniyorlar. Çok iyi geçiniyoruz, bazen amcamlar, teyzem ve  Tolga'cığım da geliyor beni görmeye, onlara sarılıyorum : )

Anneannem beni parka götürüyor, orada çimlerde dolaşıyorum; sonra bazen bişiyler buluyorum, anneanneme götürüp hediye ediyorum ama bi' keresinde köpiş kakası götürmüşüm yanlışlıkla; ellerim pis pis oldu; bi' daha yapmayacağıma söz verdim. Çünkü yaparsam belki de artık parka gidemeyebilirim : ) Neyse hemen eve geldik, banyo yaptım, mis oldum. Artık köpiş kakalarını ellemiyorum, Nil sözü!

Başka ne mi yapıyorum?

Mesela artık kendi kendime uyuyorum, sonracımaaaaa, mamalarımı kendim yiyebiliyorum, bayram tatlısından bile yedim! Siz düşünün artık ne kadar büyüdüğümü...

Bir de müziğe merak sardım. Müzik benim hobim, evet. Aşağıda sizinle en sevdiğim şarkıyı paylaşıyorum. Bir de özlemişsinizdir diye birkaç fotoğrafımı.

Bir bebek olarak (ben büyüyorum ama annemler beni bebek sanıyor halen, çaktırmayın! Şimdi burayı okudukları için "bebek" gibi davranmak zorundayım : ) uyuyor olmam lazım.

Kaçtım ben, siz fotoğraflarıma bakıp, "Ay Nil, ne kadar tatlısın!" demeye devam edin : )


Hoççakalın!"

 Müzik kariyerimde bana en çok desteği veren babamı öpüyorum burdan! 
Bir de buradan yine söz vereyim: Tamam, bi' daha pembik orguma süt dökmek yok!

Tam "Uzun kulaklarını son bir kez salla" kısmını en çok seviyoruuuuuuum!