Pembik bisiklet

"Bak baba," dedim, "gel şu konuda anlaşalım; sen bana şu pembik bisikleti al, ben de bundan sonra senin bilgisayarının tuşlarını yerinden kopartmıyım," dedim; dinletemedim : )

Küçük bir anne-Nil hikâyesi...

Bazen olmadık saatlerde uyanıp annemi uyandırsam da...

 

İlacımı içmemek için onu saatlerce uğraştırsam da...

Ara sıra küçük huysuzluklar etsem de...

Evdeki bitkileri oyuncağım sansam da...

Ya da kabloları...

Yaramazlık yaparken annemle sık sık bu bakışmayı yaşasak da...

Mama sandelyeme oturur oturmaz yerçekimiyle ilgili deneyler yapmaya başlasam da...

Saksıların salondan kaldırıldığını fark edince kıyameti koparsam da... 

Annemin gözünden uyku akarken ben ısrarla cin gibi olsam da...

Size bir şey itiraf edeyim mi akıllılarım?

aslında ben bütün bunları annemi kocamaaaaan sevdiğim için yapıyorum ki!

(İnandınız mı? Kesin inanmış olmalısınız bence.)

Anneciğim, bu seninle ilk anneler günümüz ve bence sen -tüm anneler gibi- bu dünyada karşılık beklemeden mama ve yaramazlık savaşları verebilen tek insansın!

Ve ben senden başka anne istemezdim asla : )

Seni aşırı biçimde seviyorum.

Minik kızın/kuzun Nil.

<3

"Nil uyarısı: Hep güldüğüm fotoğraflarıma alışkın olanlar, buna bakınca biraz üzülebilirler : )"

"Oysa ki tek isteğim bir saksı daha devirmekti salonda. Hemen de ortalıktan kaldırılmışlar. İşte buna çok bozuldum! Bir bebeğin 1-2 saksıyı devirmesinde ne sakınca var, anlamıyorum!"

"Peki o halde, ben de pes edip kendimi yerlere atarım, hıh!"

"Orhan Veli'yi mahveden bu güzel havalarda ben çimlere uzanmayı tercih ediyorum : )"

"Bişiyler buldum kiiii!"

Akşamüstü balkonda ılık sütümü yudumlarken annemin objektifine yakalandım.

"Şu ilkbahar havasında balkonda çay kaşığı keyfi başkadır."

Akşamüstleri giyerim pançomu, alırım mama sandalyemi, çıkarım balkona. Oh. 

Çay kaşığı keyfi de olsa, keyif, keyiftir. Yalan mı çocuklar? Aa, bir yandan da yerçekimi gerçekten var mı diye deneyler yapıyorum; bilmem siz farkında mısınız ama annem çok iyi biliyor : )