Küçük bir anne-Nil hikâyesi...

Bazen olmadık saatlerde uyanıp annemi uyandırsam da...

 

İlacımı içmemek için onu saatlerce uğraştırsam da...

Ara sıra küçük huysuzluklar etsem de...

Evdeki bitkileri oyuncağım sansam da...

Ya da kabloları...

Yaramazlık yaparken annemle sık sık bu bakışmayı yaşasak da...

Mama sandelyeme oturur oturmaz yerçekimiyle ilgili deneyler yapmaya başlasam da...

Saksıların salondan kaldırıldığını fark edince kıyameti koparsam da... 

Annemin gözünden uyku akarken ben ısrarla cin gibi olsam da...

Size bir şey itiraf edeyim mi akıllılarım?

aslında ben bütün bunları annemi kocamaaaaan sevdiğim için yapıyorum ki!

(İnandınız mı? Kesin inanmış olmalısınız bence.)

Anneciğim, bu seninle ilk anneler günümüz ve bence sen -tüm anneler gibi- bu dünyada karşılık beklemeden mama ve yaramazlık savaşları verebilen tek insansın!

Ve ben senden başka anne istemezdim asla : )

Seni aşırı biçimde seviyorum.

Minik kızın/kuzun Nil.

<3